Ćwierć wieku wsparcia i talentów. Libiąski WTZ świętował jubileusz

W Libiążu jubileusz Warsztatu Terapii Zajęciowej nie był zwykłym rocznicowym spotkaniem. To był dzień, w którym w jednym miejscu spotkały się wdzięczność, wspomnienia i bardzo konkretna codzienna praca z osobami z niepełnosprawnościami. W centrum uwagi byli ci, którzy od lat uczą się tu samodzielności, rozwijają zdolności i odzyskują pewność siebie. A obok nich – ludzie, dzięki którym ta placówka od ćwierć wieku działa bez przerwy.

• Ćwierć wieku pracy, która wykracza poza terapię
• Pięć pracowni i trzydzieści osób, które uczą się samodzielności
• Od dawnego ośrodka zdrowia do ważnej instytucji w gminie

Ćwierć wieku pracy, która wykracza poza terapię

Podczas jubileuszu w Libiążu pojawili się podopieczni warsztatu, pracownicy, wolontariusze oraz przedstawiciele samorządu i instytucji współpracujących. Była to okazja do wspólnego świętowania, ale też do przypomnienia, że za spokojną nazwą placówki stoi codzienna, wymagająca praca i długi łańcuch relacji budowanych na zaufaniu.

Wśród gości byli m.in. zastępca burmistrza Libiąża Hubert Szumniak, starosta chrzanowski Bartłomiej Gębala, prezes Fundacji im. Brata Alberta Małgorzata Urbanik, dyrektor Zarządu Mienia Komunalnego w Libiążu Agnieszka Rembiecha oraz radni Rady Miejskiej w Libiążu. Przekazano też kierownikowi placówki Piotrowi Świstakowi list gratulacyjny.

„Od ćwierć wieku tworzycie miejsce pełne empatii, szacunku i nadziei. Dzięki Waszej codziennej pracy osoby potrzebujące otrzymują nie tylko wsparcie, ale także wiarę we własne możliwości.”

To zdanie dobrze oddaje sens tego jubileuszu. W takich miejscach nie liczą się wyłącznie programy i zajęcia. Liczy się także spokojna, konsekwentna obecność ludzi, którzy pomagają innym wracać do aktywności i uczyć się życia krok po kroku.

Pięć pracowni i trzydzieści osób, które uczą się samodzielności

Dziś Warsztat Terapii Zajęciowej w Libiążu obejmuje wsparciem 30 dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz niepełnosprawnościami sprzężonymi z Libiąża i okolicznych miejscowości. Uczestnicy pracują w pięciu pracowniach terapeutycznych – gospodarstwa domowego, krawieckiej, hafciarskiej, ogrodniczej oraz stolarsko-introligatorskiej.

To właśnie tam, w zwykłej codzienności, rodzą się umiejętności, których nie da się zmierzyć samym programem zajęć. Jedni uczą się większej samodzielności, inni odkrywają predyspozycje manualne, a jeszcze inni po raz pierwszy odważają się pokazać swoją pracę szerzej. Warsztat daje im bezpieczną przestrzeń, ale też wymagającą, bo opartą na systematycznym działaniu i odpowiedzialności.

Efekty tej pracy widać poza murami placówki. Rękodzieło uczestników trafia na kiermasze organizowane w Urzędzie Miejskim i w Libiąskim Centrum Kultury, a sukcesy nie kończą się na stoisku z pracami. Podopieczni warsztatu zdobywają nagrody w konkursach plastycznych, zawodach sportowych i przeglądach muzycznych. Wśród najgłośniejszych osiągnięć znalazło się zwycięstwo w eliminacjach do Przeglądu Twórczości Teatralno-Muzycznej Osób Niepełnosprawnych Intelektualnie „Albertiana” oraz występ na scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie .

Od dawnego ośrodka zdrowia do ważnej instytucji w gminie

Historia placówki zaczęła się jeszcze na początku lat 90. W 1993 roku ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski wraz z Zarządem Krajowym Fundacji im. Brata Alberta powołał lokalne grono przyjaciół fundacji i rozpoczął starania o utworzenie warsztatu. Gmina przekazała na ten cel budynek dawnego ośrodka zdrowia, a remont trwał dwa lata. Sfinansowano go ze środków gminy, Kopalni Węgla Kamiennego „Janina” oraz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Warsztat rozpoczął działalność 1 lipca 1995 roku i od tamtej pory nieprzerwanie wspiera osoby z niepełnosprawnościami w rehabilitacji społecznej i zawodowej. Z biegiem lat stał się jednym z ważniejszych punktów wsparcia i integracji w gminie. Nie tylko dla samych uczestników, lecz także dla ich rodzin, instruktorów i wszystkich, którzy przez lata współtworzyli to środowisko.

Jubileusz w Libiążu miał więc dwa porządki naraz. Z jednej strony był świętem, z drugiej – przypomnieniem, że za 25 lat działalności stoją tysiące godzin terapii, setki inicjatyw i konkretna, cierpliwa praca ludzi, których zwykle nie widać na pierwszym planie. To właśnie ona buduje siłę takich miejsc. I sprawia, że pozostają potrzebne.

na podstawie: Gmina Libiąż.