Powiat. Czy kontenery na używaną odzież stoją w miastach nielegalnie?

Nikogo nie dziwi już chyba widok pojemników na odzież używaną, które rozstawione są w różnych częściach miast. Przez wiele lat widniało na nich logo Polskiego Czerwonego Krzyża. Firma, zajmująca się odbieraniem rzeczy z pojemników, część dochodu przekazywała na cele statutowe organizacji. Dziś emblematu PCK już tam nie ma. Kontenery należą do prywatnej firmy PPHU Wtórpol” ze Skarżyska-Kamiennej. Niewielu ludzi jednak o tym wie. Większość z nich do tej pory jest przekonana, że wrzucając stare ubrania do pojemników, wspomaga wyłącznie ubogich.

Zgodnie z prawem firma, do której należą pojemniki, powinna mieć z właścicielem gruntu podpisaną umowę na dzierżawę terenu. Czy tak faktycznie jest? - Do nas, jako do gminy, nikt nie zgłaszał takiego zapytania o umowę - mówi Henryka Pikulska, sekretarz gminy Alwernia. Dodaje też, że na terenie gminy znajdują się trzy takie pojemniki. Podobnie sprawa wygląda w Babicach. Naczelniczka Wydziału Ochrony Środowiska i Odpadów przekonana była, że pojemniki należą nadal do PCK. - Pracuję tutaj od trzech lat i w tym czasie nikt z nami żadnej umowy nie podpisywał - tłumaczy Katarzyna Pawłowska, naczelnik wydziału OŚiO w Babicach. Kobieta dodaje też, że pojemniki stoją w gminie od wielu lat.

Inaczej natomiast sprawa wygląda w Libiążu. Tamtejsze władze sprawę przedstawiły jasno. - PPHU Wtórpol Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe z Skarżyska-Kamiennej do 31 sierpnia ubiegłego roku dzierżawiło grunt gminny z przeznaczeniem na lokalizację pojemników na odzież używaną. Firma odmówiła podpisania umowy dzierżawy na kolejne 3 lata, wnioskując o bezpłatne udostępnienie gruntu - informuje Magdalena Kozak, sekretarz gminy Libiąż. - Burmistrz nie wyraził zgody na bezpłatne użytkowanie gruntu gminnego z przeznaczeniem na lokalizację pojemników. Firma została zobowiązana do usunięcia pojemników w terminie do 14 stycznia 2012 roku - dodaje Kozak. Jednak do dziś firma nie usunęła pojemników. W związku z tym gmina nalicza opłatę za bezumowne korzystanie z gruntu.

Czy zatem w świetle wszystkich przedstawionych wyżej informacji można jasno stwierdzić, że firma postawiła swoje pojemniki nielegalnie? - Firma Wtórpol przygotowuje się do wystosowania wniosków na terenie kraju o uzyskanie stosownych zgód na ustawienie pojemników - informuje Mariusz Klusek, przedstawiciel firmy.

Z działalnością naszej firmy nierozerwalnie związane są przedsięwzięcia proekologiczne. Dzięki rozstawionym pojemnikom setki tysięcy kilogramów odzieży nie trafia na wysypisko śmieci, co niesie za sobą dodatkowo koszty utylizacji, lecz w 99 procentach są ponownie przetworzone. W większości miast pojemniki na selektywnie zbierane odpady tekstylne są niezbędnym elementem systemu gospodarki odpadami, odciążając strumień odpadów komunalnych dostarczanych na wysypiska, zwłaszcza obecnie, gdy zwraca się szczególną uwagę na selekcję odpadów i ochronę środowiska. Firma posiada status zakładu pracy chronionej i zatrudnia ok. 600 pracowników z czego ponad połowa to osoby niepełnosprawne. Jesteśmy drugim pod względem ilości zatrudnienia pracodawcą w Skarżysku-Kamiennej, mieście ze wskaźnikiem bezrobocia wynoszącym ponad 25%. Prowadzimy szeroką działalność charytatywną, wspierając finansowo wiele organizacji pozarządowych, instytucji i placówek. Wspieramy również wiele przedsięwzięć sportowych, rekreacyjnych itp. Dlatego też, chcielibyśmy uzyskać zgody na bezpłatne ustawienia naszych pojemników - informuje Mariusz Klusek z firmy Wtórpol. Podkreśla jednocześnie, że odzież wrzucana do pojemników odciąża zwykłe wysypiska śmieci, co jest korzystnym rozwiązaniem zarówno dla obywateli, jak i samych władz. Ponadto firma bierze na siebie wszelkie koszty, związane m.in. ze zbiórką odzieży, czy jej utylizacją - wyjaśnia Klusek.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, że firma Wtórpol zajmuje się przetwarzaniem i recyklingiem odzieży używanej. Jak informuje na swojej stronie internetowej, na terenie całego kraju posiada 28 tysięcy kontenerów, z których rocznie zbiera 34 tysiące ton odzieży. Część z niej, po procesie segregacji i recyklingu, trafia do Afryki, Azji i Europy Wschodniej.