×

Ostrzeżenie

JUser::_load: Nie można załadować danych użytkownika o ID: 159

Jest takie miejsce na wybrzeżu dalmatyńskim o którym dramatopisarz angielski Greorge Bernard Show powiedział : " każdy kto tęskni za rajem na ziemi, powinien przyjechać do Dubrownika. Tu go zobaczy".

 

Chyba każdy z nas chce zobaczyć raj na ziemi, więc pojechałam do Chorwacji i do Dubrownika. Tak,  zobaczyłam raj, który mógł przestać istnieć przez szalejącą wojnę domową w Jugosławii  w 1991 roku.  Los oszczędził Dubrownikowi najgorszego.

Dubrownik, przepiękne miasto, zwane " perłą Adriatyku" w czym nie ma zresztą żadnej przesady. Piękno jego otoczenia, wspaniałe zabytki, cudowne walory klimatyczne, prawie egzotyczna roślinność, czynią z Dubrownika fantastyczne miejsce  na wypoczynek i turystykę.

Potężne wywierzysko  rzeki Ombla pod Dubrownikiem, jest dla nas sygnałem, że jesteśmy na największym w Europie terenie krasowym. Dubrownik, ten wspaniały raj położony jest na skale nad  błękitnym morzem, otoczony potężnym murem długości  - 1940 m.

Miasto założyli iliryjscy uchodźcy, schronili się na skale przed Słowianami- zdobywcami i stworzyli osadę Ragusinum. Przed wiekami Dubrownik przewyższał ponoć urodą i bogactwem Wenecję. Zyskał chlubne miano " słowiańskich Aten "- w pełni zasługując na taką sławę.

Spacerując bardzo wąskimi, cienistymi i miejscami bardzo stromymi uliczkami, mam pewność, że nic się nie zmieniło od tamtych czasów.

To miasto-państwo, o niezwykłe bogatej historii, od XIII w do I- szej Wojny Swiatowej - to Niezależna Republika Dubrownicka - inaczej Raguza. To tutaj wyryto słynne słowa : Non bene pro toto libertes vendi tur auro - Wolności nie sprzedaje się za żadne złoto świata " .

Dubrownik urzeczywistniał tę dewizę, był nawet gotów  całym złotem świata opłacić wolność, dając królom i sułtanom, dary pieniężne, okupy, daniny. Mieszkańcy nie szczędząc tego złota,  opasali miasto murami o wysokości ponad dwudziestu metrów.

O wspaniałej przeszłości " perły Adriatyku" - przypominają liczne zabytki. Wielka fontanna Onforio z 1438 roku, od której zaczyna się ulica zwana popularnie Stradun.

 

Niebotyczne mury obronne, z których możemy podziwiać miasto i morze,pałac Rektora, katedrę Wniebowzięcia NMP. Jest tu kościół i klasztor Franciszkanów zbudowany w 1317 roku.

Jakby jakimś cudem XV- wieczna  Pieta przetrwała trzęsienie ziemi i wojenne zniszczenia.

W mieście w 1991 roku wybuchały pociski artyleryjskie, ginęli ludzie, waliły się zabytkowe budowle. Niewiele brakowało, by to ogromne dziedzictwo sztuki jakim jest Dubrownik o mały włos nie zniknęło z powierzchni ziemi.

Na placu Poljana Luna stoi kamienny słup Orlandow z wyrzeźbionym wojownikiem z 1418 roku. Rycerz Rolland miał bronic miasto przed Saracenami.Miecz w jego dłoni to symbol wolnego miasta.Długość prawego przedramienia wojownika służyła jako wzorzec długości miary tzw. łokieć i wynosił  51,2 cm.

Patronem miasta jest święty Vlach - Błażej, ma on tu,  w Dubrowniku swój kościół barokowy zbudowany w latach 1706 - 1714.

Na fasadzie kościoła, figura biskupa  Błażeja w złotej tiarze. Od ponad 1000 lat, dłoń św. Błażeja błogosławi i chroni miasto. W czasie wojny domowej zdawało się, że moc relikwii  chroniącej Raguzę - zawodzi.

Najpiękniejsza budowla Dubrownika - Pałac Rektorów, przypomina zmniejszony Pałac Dożów w Wenecji. Mimo, ogromnej ilości turystów, panuje tutaj niesamowity spokój, ma się wrażenie, że za chwilę na ulicach pokażą się kupcy oferujący drogie tkaniny, korzenie, przyprawy, kardamon.

Mury o długości 1940 m opinają miasto, ich szerokość od strony lądu sięga 4 - 6 m, a od morza 1,5 - 3 m. Zespół fortyfikacji składa się z 14 wież, 2 okrągłe baszty, 2 twierdze i 4 bastiony. 

Między Dubrownikiem a Wenecją przez wieki trwało współzawodnictwo o handlową dominację na Adriatyku.

Wielokrotnie lew z Placu św. Marka atakował przepiękną królową Adriatyku, aż któregoś razu uzależnił ją na 150 lat. Jednak odzyskała wolność i rosła w ogromną siłę aż do 1918 roku. Potem Chorwacja weszła w skład Jugosławii, dopiero odzyskała znowu wolność w 1991 roku.

Teraz ta królowa jest tak piękna, że w pełni zasługuje na nazwę " perły Adriatyku " i faktycznie jest perłą.

 

 

 

 

 

 

 

Dodaj komentarz
Komentarze nie odnoszące się bezpośrednio do treści artykułu, obraźliwe, nieprawdziwe oraz niezgodne z prawem, reklamowe publikowane bez zgody wydawcy mogą zostać usunięte przez administrację. Komentarz osoby niezalogowanej, który zawiera link/i jest zatwierdzany ręcznie przez administrację.